„Raven” – Sylvain Reynard

Florencja. Zakochana w sztuce, a zwłaszcza pracach Botticellego, Raven na co dzień spełnia się zawodowo w galerii Uffizi, gdzie zajmuje się rekonstrukcją jednego z obrazów tego włoskiego artysty okresu odrodzenia. Pewnego dnia wracając po pracy do domu staje się mimowolnym świadkiem okrutnej napaści na bezdomnego. Mimo własnego kalectwa rusza mu na ratunek, przez co ściąga na siebie gniew agresorów. I niemal przy tym ginie…

Kiedy odzyskuje przytomność, okazuje się, że nie tylko gdzieś uciekł jej cały tydzień, ale też diametralnej zmianie uległ jej wygląd. Jakby tego było mało, staje się główną podejrzaną w sprawie o kradzież bezcennych ilustracji Botticellego, które pod jej nieobecność zniknęły z galerii.

Pragnąc odkryć prawdę dotyczącą tego, co jej się przydarzyło oraz chcąc oczyścić swoje imię, nieświadomie wkracza do świata, o którego istnieniu nie miała pojęcia. Już wkrótce przekona się, czym jest prawdziwe piękno oraz jak cienka jest granica pomiędzy czystym pożądaniem, a głęboką miłością…

Główna bohaterka

Wierzy w naukę, świadectwo zmysłów, potęgę ludzkiego rozumu oraz prawdziwość własnych spostrzeżeń. Jest pragmatyczna do bólu. Bóg, religia, święte pisma nic dla niej nie znaczą, ot zwykłe zabobony i kłamstwa. Nie wierzy ani w życie pozagrobowe, ani w świat nadprzyrodzony. Nie zawsze była kaleką. Jej ułomność ma związek z traumatycznymi przeżyciami z okresu dzieciństwa, o których nie chce z nikim rozmawiać. Jest zdania, że „należy pogodzić się z prawdą o samej sobie – a może nawet polubić siebie. Według niej to właściwy sposób traktowania kalectwa: nie należy się go wypierać ani ukrywać, czy (…) starać się go pozbyć.” Jest bardzo samotna i mało ufna. Nie potrafi przyjąć do wiadomości, że ktoś mógłby spojrzeć na nią jak na kobietę – kochać ją i jej pożądać.

Element paranormalny

To przenikanie się świata ludzkiego z podziemnym, zamieszkałym przez istoty nie tylko potężne, ale przede wszystkim śmiertelnie niebezpieczne. Wampiry wykreowane przez autora pod wieloma względami podobne są do tych, które znamy z innych powieści z tego gatunku. Są silne, niesamowicie szybkie, potrzebują krwi do przeżycia, boją się święconej wody oraz krzyży, a także kryją się przed światłem słońca. Pojawiają się jednak wyraźne różnice. Nie są wieczne. Mogą żyć nie dłużej niż tysiąc lat. Dzielą się na cywilizowanych i tak zwanych dzikich, którzy są nieprzewidywalni, częstokroć szaleni i zachowują się jak zwierzęta. Co dziwne, żeby powstrzymać wampira przed ucieczką, należy wokół niego rozsypać sól. Dotychczas słyszałam o czymś podobnym jedynie w przypadku tworzenia kręgu ochronnego przeciwko złym duchom.

Kultura

W powieści występują wyraźne nawiązania zarówno do sztuki, literatury, filmu, ale też mitologii. Najczęstszym motywem są dzieła Botticellego, zwłaszcza jego obraz zatytułowany „Wiosna”, który można interpretować na kilka sposobów, m.in jako alegorię miłości, ale też alegorię śmierci i ponownego życia; przy czym każda z tych interpretacji idealnie współgra z tym, co dzieje się na kartach powieści. Poza tym bohaterzy cytują słowa berberyjskiego pisarza, filozofa i retora – Apulejusza z Madaury czy też z Biblii Tysiąclecia, a nawet ze znanego chyba każdemu miłośnikowi filmów gangsterskich „Ojca Chrzestnego”.

Emocje

Możecie być pewni, że tych nie brak w tej powieści. Miłość i pożądanie, nienawiść i pragnienie zemsty, niepokój i strach, ból i upokorzenie, głód krwi… seksu… i nadziei. To wszystko i jeszcze więcej znaleźć można na kartach tej książki. Jedno jest pewne – jeśli rozpoczniecie lekturę, nie będziecie potrafili się od niej oderwać. Ja czyniłam to z bólem, zmuszona zająć się codziennymi obowiązkami.

Podsumowując

Jeśli szukacie historii, w której nie brak tajemnic, intryg i odwiecznej walki o władzę; gdzie wyraźnie odczuwalny jest głód krwi, seksu i nadziei, a granica pomiędzy czystym pożądaniem a prawdziwą miłością jest naprawdę cienka, koniecznie sięgnijcie po „Raven” Sylvain Reynard. Dawno już nie czytałam tak dobrego paranormalu!

Moja ocena: 5/6

Tytuł oryginalny: The Raven
Tłumaczenie: Ewa Morycińska-Dzius
Wydawnictwo: Akurat
Rok wydania: premiera 16.03.2016
Cykl: The Florentine, tom 1
Oprawa: miękka
Liczba stron: 512
ISBN: 978-83-287-0246-2

Akurat

10 Replies to “„Raven” – Sylvain Reynard”

  1. Uwielbiam książki, które odciągają mnie od rzeczywistości i robią ze mną to, co ta zrobiła z Tobą, czyli obezwładniła i nie pozwalała się oderwać, dlatego bardzo mnie cieszy, że „Raven” już mam i niedługo zabiorę się za czytanie 😉

  2. Jej, aż przetarłam oczy ze zdziwienia. Tak rzadko się zdarza, byśmy zgadzały się w ocenie książki, ale jak widzę Dante i Florencja urzekły Cię 🙂
    Ciekawe co autor/ka wymyśli w kolejnym tomie 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *