"Nakręcana dziewczyna" – Paolo Bacigalupi [recenzja, 233]


Tytuł oryginalny: The Windup Girl
Tłumaczenie: Wojciech M. Próchniewicz
Wydawnictwo: MAG
Rok wydania: 2013
Oprawa: miękka
Liczba stron: 560
ISBN: 978-83-7480-264-2

Paolo Bacigalupi to lubiany i ceniony autor powieści fantastycznych. Jego twórczość zaliczana jest to nurtu fantastyki ekologicznej. W swych powieściach bowiem wielokrotnie ukazuje czytelnikom wizje przyszłości świata po różnych kataklizmach oraz próby odtworzenia życia w nowych warunkach. O tym, jak dobre są jego książki, mogą świadczyć zdobyte przez pisarza nagrody. Jest on m.in laureatem takich nagród jak: Nebula, Hugo, Campbella i Locusa. Pierwszy raz z jego twórczością spotkałam się przy okazji lektury “Złomiarza”. Książka była dobra, nie była stratą czasu, dlatego też postanowiłam poznać autora nieco bliżej. Mój wybór padł na “Nakręcaną dziewczynę”. Czy i tym razem książka przypadła mi do gustu? Przekonajcie się sami.

Wpierw jednak nieco o treści. O czym przeczytamy w powieści? Opowiada ona historię Andersona Lake’a, będącego przedstawicielem koncernu kalorycznego o nazwie AgriGen. Przebywa on w Królestwie Tajlandii, gdzie pod przykrywką dyrektora zarządzającego fabryką sprężyn, poszukuje na targach śladów dawno wymarłych gatunków warzyw oraz owoców. I któregoś dnia faktycznie na coś trafia. Na jednym z targowisk znajduje owoc nazywany przez miejscowych “ngoh”. Z całą pewnością jest to coś nowego, pochodzącego z zamierzchłej przeszłości. Coś, co nie ma prawa istnieć. Poszukując odpowiedzi poznaje Emiko, dziewczynę będącą jedną z Nowych Ludzi. Anderson zaczyna się nią żywo interesować. Z czasem przeobraża się to wręcz w pewnego rodzaju obsesję. Nikt jednak nie mógł przewidzieć, jak bardzo niszczycielski wpływ może mieć nakręcana dziewczyna…

Historia rozgrywa się w bliżej nieokreślonej przyszłości. Ludzie starają się jakoś żyć w świecie po katastrofie ekologicznej. W wyniku globalnych ociepleń, podniósł się poziom wód, które pozalewały niektóre obszary na globie. Przeróżnego rodzaju eksperymenty doprowadziły do wyniszczenia zarówno flory jak i fauny. Szerzą się przeróżne choroby, z których największe żniwo zbierają cibiskoza, rdza pęcherzowa oraz świerzbopleśń. Plagą są również japońskie genhakowane ryjkowce. Do tego na skraju wyczerpania jest również energia nieodnawialna. Tu władzę sprawuje pieniądz. Na porządku dziennym są przekręty, łapówki, matactwa. Dzień w dzień trzeba dbać o to, aby wały ochraniające Bankok przetrwały napór wód oceanu i nie zalały miasta, a w raz z nim wszystkich jego mieszkańców.  Rzeczywistość, w której zmuszeni są żyć ludzie, to prawdziwe piekło na ziemi…

Interesującym dla mnie elementem występującym w powieści byli Nowi Ludzie. Jedną z nich jest Emiko. Zostali oni stworzeni w konkretnym celu. Mogli służyć jako doskonali żołnierze. Nadawali się także na darmową siłę roboczą, którą można było eksploatować do granic ich możliwości. Inni, tak jak Emiko, mogli być maskotkami do towarzystwa. Ich głównym zadaniem było służenie ludziom bez zadawania zbędnych pytań. Stworzyli je Japończycy. Po wielu katastrofach tylko nieliczne egzemplarze Nowych Ludzi trafiły do Królestwa Tajlandii. Sprowadzanie ich do kraju było karalne. Emiko przetrwała, gdyż jej właściciel dawał w łapę komu trzeba, aby przymykali oko na jej obecność w kraju. W Japonii Nowi Ludzie traktowani byli jako prawdziwy cud. W Królestwie Tajlandii stali się jedynie dziwami natury, czymś nienaturalnym, co nie powinno istnieć i powinno być zniszczone. Nikt nie liczył się z tym, że oni żyją, myślą, czują. Byli jedynie zakazanymi stworzeniami nie wartymi większej uwagi i współczucia ze strony innych.

O ile lektura “Złomiarza” przypadła mi do gustu i była dobrą lekturą, tak w przypadku “Nakręcanej dziewczyny” poległam na całej linii. Zanim sięgnęłam po książkę, napotkałam wiele pozytywnych recenzji, w których czytelnicy zachwalali wizję przyszłości wykreowaną przez autora, jego język, poszczególnych bohaterów, jak i ogółem całą historię. Uznałam więc, że coś w tym musi być. Przecież niemożliwe jest, aby powieść zbierająca tak dobre noty mogła mnie zawieść prawda? Zaopatrzyłam się więc w “Nakręcaną dziewczynę” i rozpoczęłam lekturę. Mimo szczerych chęci i pozytywnego nastawienia nie dałam rady przebrnąć przez tę książkę. Po przeczytaniu około 1/3 powieści doszłam do wniosku, że z całą pewnością to nie jest to, czego po niej oczekiwałam i że dalej po prostu nie dam rady czytać. Za nic nie potrafiłam się wciągnąć w tę historię. Jednym z powodów był przede wszystkim język, jakim została napisana ta książka. Mnogość fachowych nazw oraz wtrąceń tajskich wyrażeń powodowała, że trudno było mi czasem zrozumieć to, o czym w danym momencie czytałam. Bywały momenty, że musiałam kilka razy powrócić do jakiegoś zdania, aby z kontekstu zrozumieć, o co w nim w ogóle chodziło. Kolejnym punktem zapalnym były dla mnie postaci występujące w historii. Jak dla mnie Bacigalupi wprowadził ich za dużo. Co prawda ich losy wzajemnie się przeplatają posiadając wspólny mianownik, jednakże nie każdego z nich miałam ochotę poznawać od podszewki. A tak jest w powieści. Autor z niezwykłą starannością przedstawia nam ich losy, to, co sprawiło, że obecnie są tacy, a nie inni. Jedyna postać, która mnie tak naprawdę zainteresowała, to Emiko. Jako jedna z Nowych Ludzi była dla mnie ciekawostką, którą chciałam bliżej poznać. Denerwowało mnie również przeskakiwanie z wątku do wątku, od jednego bohatera do drugiego. Momentami praktycznie gubiłam się w fabule…  To wszystko złożyło się na to, że “Nakręcana dziewczyna” najzwyczajniej w świecie mnie nużyła i nie potrafiła przykuć mojej uwagi na dłużej. Jak tak patrzę na recenzje innych osób, to wydaje mi się, że jestem chyba jedyną osobą, do której ta książka nie trafiła. Ale co zrobić. Muszę być szczera zarówno wobec siebie, jak i Was, moi drodzy czytelnicy. Dlatego też nie mogę napisać wbrew sobie, że książka jest świetna i polecać jej każdemu fanowi fantastyki. Być może faktycznie coś w niej jest, jednakże ja tego nie dostrzegłam. Możliwe też, że gdybym doczytała powieść do końca, to może zmieniłabym o niej zdanie. Jednakże nigdy nie czytam na siłę. Bo co to za przyjemność zmuszać się do lektury, nieprawdaż?

Moja ocena: 1/6
Za książkę dziękuję

0Shares

59 Replies to “"Nakręcana dziewczyna" – Paolo Bacigalupi [recenzja, 233]”

  1. O, ale zaskoczenie. A czytałam wypowiedzi, że ta książka jest dużo ciekawsza i lepiej napisana niż “Złomiarz”. Teraz sprowadziłaś mnie nieco na ziemię.

  2. Wiesz, ja również utknęłam. Nie mogę się wciągnąć w historię, choć sam pomysł na fabułę mi się podoba, język niezły, (ale racja specyficzny)a jednak coś nie pasuje…

  3. Widać, że szczera recenzja, to się chwali 🙂 Fakt, nie ma co się zmuszać, jak pozycja nam nie odpowiada, wprawdzie czytanie ma być przyjemnością 🙂

  4. Nie lubię książek o takiej tematyce, więc szczerze to nawet nie próbowałabym jej przeczytać. Twoja recenzja jeszcze bardziej upewnia mnie w fakcie, że od tej powieści należy trzymac się z daleka. 😉

    [www.okiem-recenzenta.blog.onet.pl]

  5. Jak spojrzałam na okładkę i tytuł pomyślałam że książka może być ciekawa, ale po przeczytaniu opisu i recenzji, z pewnością po nią nie sięgnę. 🙂

    1. Mnie też okładka przyciągnęła do tej książki. Opis troszkę ostudził mój zapał, ale byłam ciekawa tego wątku z Emiko. Dlatego sięgnęłam po książkę. Powinnam jednak bardziej ufać swojej intuicji, która cicho szeptała, że nie powinnam…

  6. Fabuła mnie nawet zainteresowała, ale przypuszczam, że miałabym podobne problemy z przebrnięciem przez tę książkę, co Ty. Może jak ktoś jest zagorzałym fanem fantastyki, to jest przyzwyczajony do obcych nazw, wtrąceń z innego języka itd. Raczej nie sięgnę po tę powieść.

  7. Widocznie nie każdy tym fantastyki musi nam podchodzić. Nakreślona przez Ciebie na początku wizja świata wydała mi się nawet interesująca, nigdy nie miałam do czynienia z czymś takim, ale reszta Twojego tekstu świadczy o tym, że raczej i mnie ta książka by nie podeszła.

  8. Książkę miałam w planach, teraz niestety trochę zwątpiłam. Chociaż podane przez Ciebie minusy (fachowe nazwy, ilość bohaterów) dla mnie samej stanowią plus, to poczekam jeszcze z jej kupnem.
    I takie małe pytanie: ile stron tak około przeczytałaś? Połowę? Więcej? Pytam z czystej ciekawości :).

  9. Ojć ;o
    Miałam dużą ochotę na tą książkę, ale chyba “straciłam smaka”.
    No cóż… dzięki za ostrzeżenie. Mogłam popełnić błąd.

  10. No nie żartuj 1/6? Jestem zaskoczona! Wiem, że nie jest to łatwa lektura, zwłaszcza na początku, jednakże ja byłam zauroczona tym, jak autor wykreował świat oraz samym pomysłem na fabułę. Ale wiadomo, różne są opinie 🙂
    Pozdrawiam

    1. Niestety nie żartuję :/ Świadoma byłam tego, że książka zbiera pozytywne opinie, jednakże do mnie nie dotarła. Poddałam się. Skoro podczas czytania oczy mi się zamykają… albo tracę wątek, to coś jest nie tak. Ale wiadomo. Nie każdemu musi się spodobać 🙂

  11. Nie wiem czemu, ale ten dom z okładki kojarzy mi się z serialem “Bates Motel” ; >
    A co do samej książki… po przeczytaniu takiej recenzji i spojrzeniu na Twoją ocenę – chyba ją sobie odpuszczę.

  12. Tak zaczynałam czytać Twoją recenzję i opis nawet wydał mi się ciekawy. Później zjechałam trochę niżej i zauważyłam taką wielką jedynkę. No cóż, zobaczę chociaż dlaczego. Nie mam pojęcia, jak inni oceniają tę książkę, bo tych pozytywnych recenzji, o których wspomniałaś, nie czytałam, ale dzięki twojej opinii już wiem, że to nie jest książka dla mnie.

  13. Właśnie, co to za czytanie jak trzeba powracać do zdań, aby je zrozumieć. Troche się zawiodłam, myślałam, że ta książka mnie czymś zaskoczy. Szkoda.

  14. Mimo wszystko chciałabym przeczytać, ponieważ wszystkie wymienione minusy dla mnie są plusami – lubię fachowy język, poza tym podobno trąci poetyką, no i nie mam w zwyczaju gubić się w wątkach.

    1. Skoro tak, to sięgnij po tę książkę 🙂 A jak już przeczytasz, to podziel się proszę ze mną wrażeniami. Jestem zawsze ciekawa opinii innych, a zwłaszcza tych dotyczących książek, na których ja się zawiodłam 🙂

  15. Haha, a mnie właśnie zainteresowałaś. Wymienione przez Ciebie minusy mnie nie odstraszają i o ile tylko ogólny styl autora mnie nie odrzuci to bardzo chętnie ją przeczytam. Muszę się jej bliżej przyjrzeć w księgarni :). Tematyka bardzo ciekawa. Zainteresowały mnie te wymarłe gatunki warzyw i owoców. Możliwe że rzeczywiście nas to czeka, jak tak dalej pójdzie z żywnością GMO…

  16. I tak dalej mnie interesuje 😀 “Złomiarz” był całkiem ciekawy, ale jak dla mnie nieco za krótki. Na “Nakręcaną dziewczynę” dalej mam ochotę i jeśli tylko ją zdobędę, podczas czytania postaram się zwrócić uwagę na wymienione przez Ciebie wady 🙂 A recenzja sama w sobie wciągająca!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *